Farmakologia Ajurwedy jest rozległą wiedzą, zawierającą tysiące leków, wśród których jest wiele preparatów ziołowych. Oprócz kuracji ziołowych zalecane są środki mniej popularne na zachodzie, takie jak wykorzystywanie leczniczych właściwości szlachetnych kamieni, metali i kolorów. Klasyczne teksty ajurwedyjskie stwierdzają, że wszystkie substancje występujące w naturze mają wartość leczniczą wtedy, gdy używa się ich we właściwy sposób. Celem stosowania tych środków nie jest likwidowanie objawów choroby, jak się to często dzieje w medycynie zachodniej, ale raczej doprowadzenie niezrównoważonych czynników w ciele do ponownej harmonii i eliminowanie w ten sposób przyczyn choroby. Celem działania środków ajurwedycznych jest wykorzenienie samej choroby, a nie tylko jej symptomów. Ajurweda jest nauką bardzo praktyczną, a rady, których udziela, zalecając proste środki lecznicze przy drobniejszych dolegliwościach i posługując się zwykłymi ziołami, obecnymi w każdej kuchni, są łatwe i skuteczne. Co najmniej osiemdziesiąt procent wszystkich chorób nie wymaga specjalnego leczenia, bo własne mechanizmy ciała przywracają system nerwowy do zdrowia. Informacje tu zawarte mają głównie wskazać metody podtrzymywania ciała w jego naturalnym procesie równoważenia wewnętrznego i zewnętrznego otoczenia i pobudzania w ten sposób samoleczenia. Oczywiście, jeżeli choroba nie ustępuje po zastosowaniu tych metod, trzeba skorzystać z porady lekarza. Z czasem objawy, które wydawały się błahe, mogą mieć poważne następstwa. Kolejne części postu pojawią się w tym tygodniu. Umieszczę też tam przykłady prostych ziół używanych w kuchni ajurwedyjskiej, a posiadających niezwykłe właściwości lecznicze.